Borussia.com.pl

Otto Rehhagel (ur. 09.08.1938; w BVB pracował od 01.03.1976 do 30.04.1978) - były niemiecki piłkarz i obecny trener reprezentacji Grecji. Grał na pozycji ofensywnego pomocnika i napastnika. Największe sukcesy piłkarskie odnosił z 1. FC K'lautern w 1967 roku zajął piąte miejsce w Bundeslidze i w 1973 roku doszedł do finału także z zespołem z K'lautern. Grał jeszcze w takich klubach jak: Rot-Weiss Essen czy Hertha Berlin. Razem zagrał w 395 meczach, strzelając 43 bramki. Jednak największe sukcesy przyszły dla niego, jako trenera.

Jest uznawany za jednego z najlepszych niemieckich trenerów. Karierę trenerską zaczął drugiego kwietnia 1974 roku obejmując zespół Kickers Offenbach, który prowadził do 29 lutego 1976, bez większych sukcesów, ale najważniejsze dla klubu z Offenbach było utrzymanie, tego dokonywał bez problemów Cesarz Otto.

Na krótki czas objął klub z Bremy, żeby po koniec sezonu 1976 roku poprowadzić do pierwszej ligi klub z Dortmundu. I stało się BVB po zaciętych barażach pokonała na wyjeździe 3-2 i u siebie 1-0 zespół 1. FC Nurnberg. Powrót Borussii Dortmund zawdzięcza się dwóm osobom, które miały to same imię Otto Kneflerowi i Rehhagelowi.

W sezonie 1976/1977 zespół z Westfalii miał się bez problemów utrzymać. BVB zajęła ósme miejsce, można było uznać to za sukces, jednak w następnym sezonie dokonano wzmocnień m.in.: Manfred Burgsmüller (pomocnik), Amand Theis (obrońca), Hans-Joachim Wagner (obrońca), Wolfgang Frank (napastnik) i oczekiwano przynajmniej miejsca w pierwszej piątce.

Sezon zaczął się fatalnie. Nie grało coś na linii zespół - trener. Borussia się utrzymała, ale zająła dopiero 11 miejsce. Gorycz działaczy była tym większa, że w ostatniej kolejce doszło do ustanowienia nie chlubnego rekordu dla BVB, który nie został pobity do dzisiaj w Bundeslidze. Największa porażka w historii klubu i Bundesligi, 0-12 przeciwko M'gladbach. Oczywiście działacze klubu pożegnali się z trenerem.

Po tym nie chlubnym sezonie trener Otto Rehhagel nie miał zbyt dużo ofert pracy. Został zatrudniony w beniaminku Bundesligi Arminii Bielefeld. Nie zdołał utrzymać zespołu. Odszedł. Mimo nie powodzeń dostał jeszcze jedną szansę od losu, której już nie zmarnował. Dostał pracę w Fortunie Düsseldorf, z którą zdobył w 1980 roku Puchar Niemiec.

To wydarzenie zostało zauważone przez działaczy beniaminka Bundesligi, Werder Brema. To był najlepsza decyzja w historii tego klubu. Prowadził ten klub przez 15 sezonów. Zdobywając Puchar Zdobywców Pucharów w 1992 roku pokonując w finale AS Monaco 2-0, zdobył dwa Puchary Niemiec w 1991 i 1994 roku i był 3-krotnie Mistrzem Niemiec (2 x Werder w latach 1988,1993 i 1 x K'lautern w 1997) i 4-krotnie stawał na drugim stopniu podium z Werderem w Bundeslidze. Po tych fantastycznych sukcesach odszedł do mniejszego klubu, aby odpocząć od wielkiego futbolu.

Odszedł do drugiej ligi, do K'lautern, jak szybko się okazało z fantastycznym rezultatem. Po jednym sezonie wprowadził ich do Bundesligi. A w drugim sezonie prowadzenia zespołu jako beniaminek sięgnął po Mistrzostwo Niemiec. To był jedyny taki przypadek w historii całej Bundesligi.